Pierwsza połowa lat 50. XX wieku była okresem dominacji w Polsce architektury socrealistycznej, która pozostawiła po sobie ślady w różnych częściach Poznania. Z chwilą odgórnego zarzucenia tego stylu, projektanci zyskali szansę odreagowania, tworząc realizacje w estetyce powojennego modernizmu, czerpiącego pełną garścią ze światowych wzorców. Jednym z pierwszych przykładów tej tendencji był budynek mieszkalno-usługowy, zaprojektowany przez Jerzego Liśniewicza i Henryka Grochulskiego dla pracowników Poznańskich Zakładów Koncentratów Spożywczych. Powstał on w latach 1958-1960 na rogu ulic Zwierzynieckiej i Mickiewicza, dobrze wypełniając lukę w kamienicznej zabudowie Jeżyc. Zalety projektu docenili również ówcześni krytycy, przyznając mu tytuł „Mistera Poznania”. Na parterze przez lata mieściła się popularna kawiarnia Marago, której nazwa z czasem przylgnęła do samego budynku.