Przedwojenni łazarzanie wspominają dwa kina mieszczące się w ich dzielnicy: jedno przy ulicy Głogowskiej (Marszałka Focha) w okolicach gmachu poczty, a drugie przy Małeckiego 11. Kolejne mieściły się przy terenach PeWuKi (Stylowe, późniejszy Bałtyk) i na Górczynie. W okresie PRLu niedaleko było do dwóch stosunkowo dużych kin – Bałtyku i Olimpii. Poza tym na Łazarzu odnaleźć można było jeszcze jedną niewielką salę przy Chełmońskiego 21. Urządzono ją w 1955 roku w kamienicy mieszczącej się obok stacji pogotowia ratunkowego, w lokalu mieszkalnym. Widownia mieściła jedynie 20 osób. W Miniaturce wyświetlano filmy niepuszczane już – lub w ogóle – w innych kinach, w pewien sposób realizowała ona więc ideę kina studyjnego. Wspominaną przez bywalców specyficzną cechą kina był projektor często zrywający taśmy – dawało to nieraz możliwość wyjścia z seansu „na ćmika”. W tym samym budynku siedzibę miał Wojewódzki Zarząd Kin, potem przekształcony w Okręgowe Przedsiębiorstwo Rozpowszechniania Filmów. Kino zamknięto, jak wiele podobnych obiektów, w latach dziewięćdziesiątych.