Dolny Łazarz określany jest czasem jako przemysłowa część dzielnicy. Źródeł tej specyfiki można doszukiwać w XIX wieku, gdy przy końcu ulicy Alejowej (dzisiejszej Gąsiorowskich), w okolicach nie wytyczonej jeszcze wówczas ulicy Kolejowej, powstała jedna z pierwszych na Łazarzu fabryk. Założył ją w 1872 roku inżynier i weteran powstania styczniowego, Napoleon Urbanowski, w spółce z innymi fabrykantami. Fabryka maszyn rolniczych i lejarnia żelaza, bo tak nazywał się zakład, działała w tej samej branży, co większe zakłady Hipolita Cegielskiego. Rodzina Urbanowskich zaangażowała się mocno w życie ówczesnej wsi – weszła w posiadanie wielu nieruchomości, a także wspierała finansowo budowę łazarskiego kościoła. W początkach XX wieku zakład przy Kolejowej przeszedł w ręce firmy „Nitsche i spółka”, i pod tą marką wytwarzał przede wszystkim urządzenia rolnicze, aż do wielkiego kryzysu w latach 30-tych XX wieku. Zabudowania fabryczne i (mocno przebudowana) dawna willa Napoleona Urbanowskiego istnieją przy ulicy Kolejowej do dziś.