To, że Jeżyce uchodzą dziś za gastronomiczne zagłębie Poznania, nie jest niczym nowym. Już grubo ponad sto lat temu funkcjonowało tu wiele ogródków restauracyjno-rozrywkowych, które z francuska zwano établissmentami. Lokalizacja Jeżyc, które leżały poza murami fortecznymi, zarazem jednak w niewielkim oddaleniu od miasta, wśród zieleni, sprzyjała zakładaniu takich miejsc. Jedne ogródki urządzane były z dużym rozmachem, inne prezentowały się dość skromnie. Znajdowały się w nich, oprócz części restauracyjnej, gdzie można było dobrze zjeść i wypić, również miejsca przeznaczone na rekreacje i rozrywkę: place zabaw, fontanny, strzelnice, muszle koncertowe, kręgielnie, miejsca do tańca i wiele innych. Pełniły one również funkcję miejsc spotkań lokalnych stowarzyszeń i grup społecznych. Wśród jeżyckich établissmentów warto wspomnieć „Młyn Jeżycki” przy stawach na ul. Kościelnej, ogród Wilhelma Klandego u zbiegu dzisiejszych Dąbrowskiego i Roosevelta, znany z oferty tanecznej dla gminu „Fischerslust” oraz najlepiej udokumentowany „Zum Tauber”.