Mimo tego, że projekt Jowity przewidywał 13 kondygnacji, to Warszawa – broniąc prymatu stolicy – dozwalała w miastach wojewódzkich na budowę jedynie 11-piętrowych wieżowców. Taką też wysokość ostatecznie uzyskał jeżycki wysokościowiec. Elewacja budynku wyłożona została tłuczniem z białej porcelany, pochodzącym z fabryki w Chodzieży. Na zasadzie kontrastu miała w dzień odbijać promienie słoneczne, a w nocy być tłem dla świateł z budynku. Sprzyjał temu fakt, że w akademiku, centrum studenckiego życia, światło rzadko gasło. To kultowe dla całych pokoleń poznańskich studentów miejsce z nostalgią wspomina wielu dawnych mieszkańców.