Przed formalnym włączeniem do miasta nauczanie elementarne w rozwijających się podpoznańskich gminach realizowane było w szkołach gminnych. W obrębie gminy Łazarz przed 1900 rokiem powstały dwie. Dzisiejsza łazarska „dziewiątka” to spadkobierczyni tradycji pierwszej Gminnej Szkoły im. Świętego Łazarza. Była to tradycyjna dla niemieckiego systemu szkolnego szkoła ludowa, w której edukacja trwała cztery lata. Pierwotnie mieściła się w budynku z muru pruskiego przy ówczesnej ulicy Odskok (okolica dzisiejszej ul. Zachodniej), a następnie została przeniesiona do nowego, neogotyckiego budyneczku na narożniku ówczesnych ulic Parkowej (dziś Strusia) i Głogowskiej. Wraz z zwiększającymi się potrzebami edukacyjnymi budynek kilkukrotnie przebudowywano i poszerzano o kolejne skrzydła, w podwórzu ulokowano też pomocniczy budynek gospodarczy. W międzywojniu pod tym adresem funkcjonowała IX Szkoła Powszechna im. Antoniego Małeckiego. Budynki ucierpiały od bomb już we wrześniu 1939 roku, a kolejne uszkodzenia odniosły podczas walk w 1945 roku. Odbudowany po wojnie budynek dalej pełnił funkcje oświatowe: początkowo działały tu łazarskie podstawówki, przez pewien czas specjalna „jedynka” (dziś: ZSS 101), był też wykorzystywany przez Wydział Architektury Politechniki Poznańskiej.