Gimnazjum imienia cesarzowej Augusty Wiktorii było szkołą przeznaczoną dla miejscowych pruskich elit, które miały szerzyć kulturę i język niemiecki na wschodnich kresach państwa. Po powstaniu wielkopolskim Polacy przejęli placówkę i nadali jej imię Karola Marcinkowskiego, lekarza i społecznika, jednego z pionierów tzw. pracy organicznej. Szkoła szybko stała się jednym z najlepszych gimnazjów, a później liceów w Poznaniu. Mury tego neogotyckiego gmachu, przypominającego średniowieczny klasztor, tworzyły niezwykłą atmosferę do nauki. Mury „Marcinka” opuściło wielu wybitnych absolwentów. Łączył ich gorący patriotyzm, wzorowany na postawie patrona szkoły.