Chyba najmniej znanym z łazarskich zespołów urzędniczych kamienic powstałych w początkach XX wieku jest kompleks przy ulicy Skrytej, którego budowę rozpoczęto w 1905 roku. Tereny, na których powstał, uważano za osobną przedmiejską osadę, zwaną Bartholdsdorf – Bartoldowem. Stąd też niemiecka nazwa wytyczonej na tym obszarze ulicy brzmiała Bartholdstrasse. Przeprowadzone tu inwestycje dołączyły ten teren na stałe do Łazarza. Secesyjne domy przy Skrytej zbudowane były z nieco mniejszym rozmachem niż pobliskie wille w Kwartale Johowa i przeznaczone dla niższych rangą urzędników. Zostały jednak zaprojektowane nowocześnie i w przemyślany sposób: cały układ przestrzenny osiedla zapewnić miał mieszkańcom jak najbardziej przyjazne warunki życia. Przed budynkami wytyczono przedogródki, a ulicę poprowadzono tak, by podwórza kamienic były otwarte. Takie rozwiązanie zapewniało dopływ światła słonecznego z wielu stron: dzięki temu udało się uniknąć powstawania zacienionych podwórzy otoczonych oficynami i zredukowano liczbę ciemnych pokoi na styku skrzydeł kamienic. W roku 1920 nadano ulicy meandrującej między kamienicami nazwę, którą nosi do dziś – Skryta. Dobrze oddaje ona jej kameralny charakter.